Δείγματα μιας αρχιτεκτονικής του Περιθωρίου

Noisy le Grand, Arenes de Picasso (1985)

Η συλλογή συγκεντρώνει μια προσωπική ματιά σε ορισμένα από τα οικιστικά συμπλέγματα (cités) που χτίστηκαν κατά μήκος των περιφερειακών λεωφόρων και στα προάστια των γαλλικών μητροπόλεων, τις δεκαετίες 50/60/70. Επηρεασμένα από τον μπρουταλισμό, εξ’ολοκλήρου από χυτό σκυρόδεμα, η οικοδομική τους λογική εξυπηρετεί τα πρότζεκτ των κυβερνήσεων της αποαποικιοποίησης για μαζική στέγαση των μεταναστευτικών πληθυσμών που συνέρρεαν στην ηπειρωτική Γαλλία.

Σαν αρχιτεκτονικές συνθέσεις, οι cités κατασκευάστηκαν ως αυτόνομες πόλεις με την αρχή της επάρκειας των κοινοτήτων. Κυβικοί ανοιχτοί χώροι, επαναλήψιμότητα στα μοτίβα, δόμηση τειλορικά εμπνευσμένη. Οι περισσότερες υπάχθηκαν στα γραφεία HLM (Habitation a loyer modèré) των πόλεων, μια προσπάθεια του γαλλικού κράτους να διευκολύνει την πρόσβαση των συγκεκριμένων πληθυσμών σε οικονομική στέγαση. Η αυξανόμενη ανεργία από την δεκαετία του 70 και μετά θα αποτελέσει τον βασικό καταλύτη ώστε οι cités να αναδειχτούν σε χοτσποτ της γαλλικής ταξικής σύγκρουσης.

La Courneuve (93), Cité des 4000 (1960)

Χώροι αρχικά επενδεδυμένοι με τις ιδεολογικές ονειρώξεις αρχιτεκτόνων περί “ουτοπιών του κατοικείν” και με πειραματικά προταγμάτα για μια “εξισωτική αρχιτεκτονική”, σκληρά οριοθετημένοι την ίδια στιγμή από το gentrified αναπτυξιακό κέντρο των μητροπόλεων, γίνονται το ζωντανό παράδειγμα ενός βιοπολιτικού ελέγχου μαζικής κλίμακας. Ο χωροταξικός διαχωρισμός είναι το παραπέτασμα της ταξικής και φυλετικής απόστασης.
Τα μεταναστευτικά σώματα, τα Ξένα σωμάτα, τοποθετούνται στα δομικά κιβώτια μόλις αυτά βγουν από το χυτήριο. Κάθε κιβώτιο και μια οργάνωση της διαίρεσης.

Place des Fêtes, 19o διαμέρισμα, Παρίσι

Noisy le Grand (93 / Seine-Saint-Denis)

Το βιομηχανικό προλεταριάτο των banlieue στοιβάζεται σε κουτιά με φουτουριστικά ονόματα τύπου Blade Runner όπως "Αρένες του Πικάσο", "Απαστράπτουσα Πόλη", "Ολυμπιάδες", "Όργανα της Φλάντρας", "Χώροι του Αβράξα", "Πόλη των 4000", κλπ, και η ουτοπία γίνεται ετεροτοπία του εγκλεισμού. Από την Courneuve και το Noisy le Grand στο Παρίσι ως το Castellane στη Μασσαλία, όσο το μπετό παρακμάζει κι’ανοίγει ρωγμές από τον καπνό των πυρπολημένων μπατσικών, ενώ τα παιδιά των εργατών/τριων, η αραβόφωνη, μαύρη νεολαία αρνείται να γίνει το υπόδειγμα του παραγωγικού γάλλου πολίτη επιχειρηματικοποιώντας τον εαυτό της ή πηγαίνοντας σε συνεντεύξεις για δουλειά με γραβάτα, η cite συμβολοποιείται στα μίντια ως το παράσιτο που πρέπει να ξεριζωθεί από το καπιταλιστικό κοινωνικό σώμα για να συνεχιστεί η ομαλή εμπορευματική ροή. Ο Σαρκοζύ καλεί το 2005 σε εκκαθαρισμό των cités. Το μπετό και το γυαλί συνεχίζει να καταρρέει από τους τοίχους. Το 2016 O Adama Traoré πεθαίνει από αστυνομική σφαίρα.

Les Olympiades (1969-1974), 13ο διαμέρισμα, Παρίσι

Espaces d'Abraxas (1978-1983), Noisy le Grand

Le Theatre et l'Arche d'Abraxas

Από την οροφή της Cité Radieuse (1947-1952), σχεδιασμένη από τον Le Corbusier, Μασσαλία

Άποψη του Ensemble Massena

Στην Τσάιναταουν, οι Kινέζες εκδίδoυν τα σώματά τους σε σειρά κατά μήκος της Avenue d’Ivry στα κατώφλια των πύργων του Italie 13-Ensemble Massena. Χειμώνας καλοκαίρι ένα κόκκινο παλτό και κόκκινο κραγιόν, τυλιγμένη με την κόκκινη κινέζικη σοσιαλιστική σημαία, στην ίδια θέση κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάτω από τον Tour Ancone στο ασιατικό σουπερμάρκετ όταν γύρναγα από το μετρό, ήσουν εκεί, αδελφή μου τι προσμένεις, θα σε θυμάμαι, ποτέ δεν σε κάλεσα για τσάι και μια αγκαλιά, για να φορέσουμε και εμείς μετά τα μωβ γιλέκα μας.

3ο διαμέρισμα, Μασσαλία

Άποψη των Olympiades

Ensemble Massena - Italie 13, 13o διαμέρισμα, Παρίσι

Πρόσοψη της Unite d'Habitation (Cite Radieuse), Μασσαλία

La Castellane, 15o διαμέρισμα, Μασσαλία

Cite Radieuse, Μασσαλία

Η μεταπολεμική ανακατασκευή του κέντρου της Χάβρης από τον Auguste Perret

Η μεταπολεμική ανακατασκευή του κέντρου της Χάβρης από τον Auguste Perret, ανακηρύσσεται Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Η ανάπτυξη σώζει ζωές, ενώ οι τουρίστες τρέχουν να απoθανατίσουν το φως στο εσωτερικό του ναού του Αγίου Ιωσήφ. Η σιωπηλότητα των κτηρίων θυμίζει μια βόλτα στους ουρανοξύστες των πολυεθνικών της Defense ξημέρωμα ή μεσάνυχτα. Λίγο πιο πέρα, η κοινωνική σύγκρουση εμμένει: στο λιμάνι της Χάβρης, ναυτικοί καλούν στην απεργία πάνω στη μαρίνα, ενώ στο Σαν-Ντενί το κρυφτούλι με τους αστυνομικούς ελέγχους συνεχίζεται. Στο Pantin, τα απεργιακά μπλόκα των λεωφορείων συνεχίζουν κάθε πρωί στις 4.30, κίτρινα και μωβ γιλέκα, νομάδες επαναστάτες και φεμινίστριες στροβιλίζονται στη cité της Σερπαντίνας.

Italie 13, Tour Ancone, Παρίσι

Porte d'Ivry, 13ο διαμέρισμα, Παρίσι

Cite des Courtillieres / Le Serpentin, Pantin (93)

Άποψη από την παραλία της Χάβρης

Ο ναός του Αγίου Ιωσήφ (1951-8), σχέδιο Auguste Perret, Χάβρη

Άγιος Ιωσήφ. Εξωτερική κατασκευή

Λεπτομέρεια από πολυκατοικία στο κέντρο της Χάβρης

Tο σύμπλεγμα του Front de Seine, Beaugrenelle, 15o διαμέρισμα, Παρίσι

Front de Seine

Rennes

15o διαμέρισμα, Παρίσι

Πάρκο Georges Brassens, Παρίσι

Στο Front de Seine, το μπρούταλ αξιοποιείται για λουξ ξενοδοχικές αποθήκες ψυχών. Σε ένα άλλο μπρουταλιστικό κτήριο των φοιτητικών εστιών της Crous έξω από τη Λυών ο Anas αυτοπυρπολείται. Σαν χείμαρρος κλόνισε την λαμπερή πρόσοψη της μητρόπολης για να ρίξει τους δείκτες στα χρηματοπιστωτικά κέντρα γύρω από τη Beaugrenelle,

έτσι όρμησαν και οι μαύρες ψυχές απ’τα προάστια που κατέλαβαν το Πάνθεον, κι’αποκεφάλισαν τον Ρουσώ,

μαζί με τους όλους τους ταριχευμένους άνδρες που η Πατρίδα αναγνωρίζει, για να μιλήσουν για την ιστορία σαν απολύτρωση των καταπιεσμένων επιτέλους