Ημερολόγιο καραντίνας #2

Η Αιξ-εν-Προβάνς είπα ότι ήταν η πιο όμορφη πόλη που είχα δει
Ολοκληρωτικά γαλλική αλλά με ίχνη Μεσογείου
Ήταν Χάλογουιν και μου έλεγες πίπες για το πόσο χαρούμενος είσαι 
Στο σκαλάκι
Καθόλου πιεσμένος αφού γύρισες, δημιουργικός και δεν θες να το χαλάσεις

-Έχει πιαστεί ο κώλος μου γιατί κάθομαι 10 μέρες στην ίδια καρέκλα-
Πρέπει να σταματήσω να κάνω insert εμβόλιμα σχόλια λες και νομίζω πως είμαι 
Ο Roy Lichtenstein της γραφής
Να βάζω τα δάκρυα σε φούσκες πάνω από την μάσκαρα που τρέχει
Έχω θέμα με την κοινωνική αλληλεπίδραση το είπαμε αυτό
Κόβεις βασιλικό
Τελικά δεν είσαι τόσο σκίνυ όσο νόμιζα
Η εμμονή μου μαζί σου δεν θα εξελιχθεί σωστά 
και μόλις ολοκληρώνουμε την τρίτη βδομάδα στον ίδιο χώρο
Θα ολοκληρώσουμε και μαζί άραγε;

Μ’αρέσει που νόμιζα πως θα διαχειριζόμουν την καραντίνα 
Κατέληξα να γράφω ασυνάρτητα πράγματα με το που ξυπνάω
Και δεν προσπαθώ καν για την αρτιότητα της μορφής
Ή για την αντανάκλαση των working class values
Είμαι ένα αυτοαναφορικό αρκουδάκι
Ή ακουζάκι
Που φτιάχνει νουντλς και ομελέτες και πίνει αλονζέ καφέ στο υπόστεγο της Ντανιέλ
Πότε θα ξανάρθουν αυτές οι μέρες?

Πρωινά που διάβαζα για την οκτωβριανή επανάσταση
Στο μπιστρό της γειτονιάς
Μετά σχολή
Μετά πάρκο και μπρί
Και πρεζόκρασο
Πολύ πρεζόκρασο 
Καμιά πορεία
Εκτός από τότε με την χήνα -το πιο ωραίο γεύμα της ζωής μου-
Κάτι έλεγα για την Αιξ όμως
Δεν το θυμάμαι καν
Τα βρύα και τα πεύκα στο ατελιέ του Σεζάν
Η πιο μειλίχια αίσθηση παραίτησης
Πώς καταχωρείται μια νεκρή φύση στο συλλογικό ασυνείδητο?
Σαν φωτό προφίλ που έχεις μπουκλάκια και μονόκλ - throwback στον 19ο αιώνα
Γιατί είμαι και γω μια λυρικιά στην παρακμή του καπιταλισμού

300 λέξεις σε 2 λεπτά
Χαχα αυτό δεν θα εξελιχθεί σωστά
Λες να δοκιμάσω ομοιοκαταληξία;
Ο διάλογος με το word είναι πραγματικός όταν αποτυγχάνεις ρεαλιστικά
Ή όταν αναγνωρίζεις τα όρια και τις νόρμες
Εδώ μπορώ να πω ό,τι γουστάρω
Κάποτε έγραφα πιο όμορφα πιο αισθαντικά
Λεξιπαιχτικά
Τώρα απλά γράφω από ανάγκη
Πότε θα χειραφετηθούμε από την ανάγκη σε διανυσματική πορεία προς την επιθυμία?

Τη μια στιγμή είμαι customer support advisor σε πολυεθνική
Την άλλη συνδικαλίστρια που κατάλαβε την ταξική της θέση ενάντια στο καθηγητικό κατεστημένο
Την άλλη ποιήτρια imposteur
Την άλλη παίρνω πίπα στον μυγά σ’ένα μοτέλ στον PCH
Δεν προλαβαίνω να ‘μαι και μαζί σου μωρό μου 
και να κάνουμε και σέξτινγκ ή να σου δείχνω τα πόδια μου
Με εξοργίζει που με βλέπεις σαν έμφυλη αναπαράσταση
φιλοσοφικής ιδέας
Κατάλαβε το
Με ξενερώνει η αυτοαναφορικότητα σου γιατί δεν χωράει και η δικιά μου στη μέση
Θέλω να μ’ακούς και να σου κάνω facesitting όταν το θέλω εγώ 

Η άλλη ακούει εκπομπή για την ιταλική μπουρζουαζία το 1920
Δεν μπορώ ρε φίλε άλλο slavery
Ό,τι γράφω μοιάζει με φασαίικο first-world rant στο messenger
Sad

Σχόλια